ابو علی حسین بن عبدالله ابن سینا
ابو علی سینا یا ابن سینا ماقب به شرف الملک و شیخ الرئیس پزشک،ریاضی دان،فیلسوف و منجم بزرگ ایران که درسال 370 ه.ق در افشنه از توابع بخارا به دنیا آمد.
از 5 سالگی شروع به درس خواندن کرد.او در بخارا پزشکی و ریاضی را فرا گرفت. هفده ساله بود که نوح بن منصور سامانی را در مان کرد و با این عمل موجب شد که کتاب خانه ساطنتی را در اختیارش قرار گیرد.
او سفر های بسیاری کرد. اوبا دانشمندان بزرگ دیگری در ارتباط بود،او با ابوریحان بیرونی،ابوسهل مسیحی و ابو نصر عراقی ارتباط داشت. از شاگردان ابو علی سینا می توان به ابوالحسن بهمنیار،ابن مرزبان،ابن زیله،ابوعبید و معصومی اشاره کرد.از تیزهوشی او حکایت ها نقل کرده اند، درشرق،او را به انوان فیلسوفی بزرگ و در غرب به عنوان پزشک شهرت دارد.در زمان حیات،او را کافر می خواندند،در حالی که وی اولین کسی است که در اسلام کتب جامع و منظم فاسفه نگاشته است. او اولین دانشمندی است که در ایران بعد از اسلام درباره تعلیم و تربیت آثاری نوشته است.
او در سال 428 ه.ق درگذشت.آرامگاهش در همدان است.